Dit verhaal verscheen in de Gezinsgids en geeft een indringend beeld van het werk van Stichting Metadidomi in Oekraïne. Het laat zien hoe praktische hulp, persoonlijke betrokkenheid en geloof samenkomen in een land dat al jaren gebukt gaat onder oorlog.
Voor Evert van Dijke veranderde alles toen de oorlog in Oekraïne uitbrak. Jarenlang woonde hij met zijn gezin in een dorp nabij Kiev, waar ze een boerderij runden. Toen de eerste bombardementen begonnen, moesten ze halsoverkop vertrekken en hun leven achterlaten.
De oorlog maakte abrupt een einde aan hun dagelijkse bestaan, maar niet aan hun verbondenheid met het land en de mensen die er wonen.
Stichting Metadidomi werd in 2007 opgericht vanuit een diep besef dat hulp noodzakelijk was. Armoede en de kwetsbare positie van mensen met een beperking in Oekraïne raakten de oprichters zo sterk, dat ze besloten structureel hulp te bieden.
Na het uitbreken van de oorlog groeide de stichting explosief. Vrachtwagens vol hulpgoederen, vrijwilligers en nieuwe samenwerkingen kwamen op gang om gezinnen en gemeenschappen te ondersteunen.
Voor Leander van Gorsel begon het avontuur als vrijwilliger vanuit een verlangen om iets te betekenen. Inmiddels is hij meerdere keren naar Oekraïne gereisd en heeft hij met eigen ogen gezien hoe groot de nood is.
Hij vertelt hoe mensen in afgelegen dorpen leven tussen verwoeste huizen, hoe voedselpakketten worden uitgedeeld en hoe dankbaar mensen zijn voor aandacht, hulp en een luisterend oor.
Metadidomi werkt nauw samen met lokale kerken en contactpersonen. Hierdoor komt hulp direct terecht bij de mensen die het het hardst nodig hebben.
De stichting voorziet in voedsel, kleding, medische apparatuur, Bijbels en andere basisbehoeften. In korte tijd werden tientallen vrachtwagens met hulpgoederen naar Oekraïne gestuurd.
Hoewel Metadidomi een relatief kleine stichting is, ligt daar juist de kracht. Door persoonlijke relaties en lokale samenwerking kunnen ze plekken bereiken waar grote organisaties vaak niet komen.
De betrokkenheid is direct, persoonlijk en betrouwbaar. Dat maakt het mogelijk om snel en effectief hulp te bieden.
De verhalen uit Oekraïne zijn vaak zwaar en confronterend. Toch klinkt er steeds weer hoop door.
Vrijwilligers en hulpverleners zien hoe gebed, solidariteit en praktische hulp mensen kracht geven om door te gaan. Zelfs in de donkerste omstandigheden ontstaan momenten van licht, verbondenheid en vertrouwen.
Voor de betrokkenen is het werk in Oekraïne meer dan een project. Het is een roeping.
Ze weten dat hun hulp slechts een kleine bijdrage is, maar ook dat elke bijdrage verschil maakt. En juist dat besef drijft hen om door te gaan, zolang dat nodig is.
